Yazılımcılar için hızlı yazma: semboller ve kod

Düz metindeki hızın neden koda taşınmıyor

Pek çok yazılımcı, yazma testindeki skorunun kod yazma hızı hakkında pek bir şey söylemediğini görünce şaşırır. Sebep karakterlerde. Düz metin büyük ölçüde küçük harflerden ve boşluklardan oluşur, orta sıradan ve tanıdık kelime kalıplarıyla yazılır. Kod ise parantezler, operatörler, tırnaklar, rakamlar, kelimenin ortasında büyük harfler ve normal metinde neredeyse hiç geçmeyen noktalama işaretleriyle doludur.

Bu karakterler klavyenin kenarlarında yaşar: rakam sırasında, serçe parmakların altındaki köşelerde, Shift ya da başka bir tuş gerektiren yerlerde. Parmakların daha çok yol alır, kalıplar daha az tanıdıktır ve her Shift ek bir eşgüdüm hareketi demektir. Kelimelerde akıcı olan biri, varsayılan parametreli bir ok fonksiyonu satırında yine de duraksayabilir; çünkü bu kombinasyonları çok daha az yazmıştır.

Kod okuma tarafında da daha fazlasını ister. Yazarken yapıyı, adları ve iç içe geçmeyi takip edersin; hızı parmaklar kadar düşünce de sınırlar. Bunda sorun yok: amaç kodu düz metin hızında yazmak değil, sembollerin düşünceni bölmesini engellemek.

Zaman aslında nereye gidiyor

Birkaç satır gerçek kod yazarken kendini izlersen genellikle aynı noktalarda yavaşladığını görürsün.

• Parantez ve süslü parantezlere uzanmak, özellikle Shift ya da AltGr gerektiğinde.
• Rakam sırasındaki bir sembolü bulmak için aşağı bakmak.
• Shift'i, asıl tuşa basacak olan elle aynı anda tutmak.
• camelCase gibi büyük küçük harf karışık adlar; Shift kelimenin ortasına denk gelir.
• Uzun bir addaki yazım hatasını düzeltmek; önce hatayı bulman gerektiği için hatanın kendisinden pahalıya patlar.

Sembolleri gerçekten öğren

Her sembole henüz öğrenmediğin bir harf gibi yaklaş. Hangi parmağın basacağına karar ver ve Shift'i, bastığın tuşun karşı tarafındaki elle kullan. İki Shift tuşunu da kullanmak bir süre garip gelir, ama iki eli de yerinde tutar ve her büyük harfte, her sembolde seni yavaşlatan esnemeyi ortadan kaldırır.

Q Türkçe ve F Türkçe düzenlerde, ayrıca birçok Avrupa düzeninde süslü parantez, köşeli parantez, et işareti, diyez, ters eğik çizgi ve dikey çizgi AltGr ile yazılır. Bu üç parçalı bir harekettir ve duraksama olmaktan çıkana kadar ayrıca çalışmaya değer. Bazı yazılımcılar tam da bu yüzden kod yazarken İngilizce düzene geçer, bazıları her şey için tek düzende kalmayı tercih eder. İkisi de makul; yalnız iki düzen arasında gidip gelmek başta doğruluktan biraz götürür.

Parantezler, çiftler ve editörün

Çoğu editör parantezleri ve tırnakları senin yerine kapatır, yeni satırları girintiler, adları tamamlar. Bu, neyi çalışmaya değer olduğunu değiştirir. Otomatik tamamlama bitireceği için uzun bir adı kusursuz yazmak daha az önemlidir; bir yapının açılışını hızlı ve doğru yazmak daha önemlidir.

Editörünün nasıl davrandığını bil ve ona karşı değil onunla birlikte çalış. Kapanış parantezini kendisi ekliyorsa silmek yerine üstünden geçmeyi öğren. Girintiyi kendisi veriyorsa fazladan boşluklarla onunla savaşma. Akıcı kod yazmak, ham parmak hızı kadar araçlarına güvenmekle de ilgilidir.

Girinti ve yeni satırlar

Kodda satır sonu, satırın kaydığı bir yer değil, metnin bir parçasıdır. Ana sayfadaki kod modu da onu böyle ele alır: Enter yeni satır yazar, doğru yerde basılan Enter'dan sonra bir sonraki satırın girintisi otomatik atlanır; tıpkı editörün girintiyi senin yerine vermesi gibi. Bu otomatik boşluklar senin tuş vuruşun sayılmaz, yani hızını şişirmez.

Kod modunda Tab girinti eklemez. Yazarken yok sayılır, böylece girinti refleksi koşunu bozmaz; yazmaya başlamadan önce Tab'a basarsan sana başka bir kod parçası gelir.

Ana sayfada kod çalışmak

Isınma testinin üstündeki çubukta antrenman grubunu aç ve Kod'u seç. On dört dili kapsayan bir havuzdan gerçekçi bir kod parçası gelir: JavaScript, TypeScript, Python, Java, C#, Go, Rust, PHP, SQL, HTML, CSS, JSON, Regex ve Shell. Ana sayfada dil karışıktır; parçanın hangi dilde olduğu sonuçta görünür. Parçanın tamamı ekrandadır ve koşu sen onu bitirince sona erer; bir zaman penceresiyle değil, parçanın bütünüyle ölçülürsün.

Aynı gruptaki Özel mod, 20 ile 5000 karakter arasında kendi metnini yapıştırmana izin verir. Satır sonları ve art arda boşluklar tek boşluğa indirilir; bu yüzden girintili bir dosyanın tamamından çok, kendi projenden zorlu bir ifadeyi ya da bir ad listesini çalışmaya uygundur.

Temeller için noktalama ve sayı

Isınma testinde hem süre hem kelime modunda çalışan iki anahtar var: noktalama ve sayı. Noktalama, kelime akışını kısa cümlelere çevirir; cümle büyük harfle başlar, nokta, soru işareti ya da ünlemle biter, arada bir de virgül çıkar. Sayı ise kabaca her yedi kelimeden birini bir ile dört haneli bir sayıya çevirir.

İki anahtar da parantez ya da operatör eklemez, yani tek başlarına kod çalışması değildir. Ama iyi bir köprüdür: büyük harfler Shift zamanlamanı, sayılar da rakam sırasını çalıştırır; kod tam olarak bu hareketlere yaslanır. Bu anahtarlar açıkken yapılan koşular serbest antrenman sayılır; sıralamayı ve ligi etkilemez.

Yazılımcılar için basit bir rutin

Günde birkaç dakika, haftada bir kez yapılan uzun bir oturumdan daha iyi sonuç verir.

• Ellerin yerine otursun diye süre modunda kısa bir ısınmayla başla.
• Önce sayı, sonra noktalama açıkken bir iki koşu yap; Shift'i temiz kullanmaya odaklan.
• Birkaç kod parçasıyla bitir; hız yerine sıfır hatayı hedefle.
• Haftada bir, kendi kodundan bir iki satırı Özel moda yapıştır ve en sık kullandığın kalıpları çalış.

Kodda doğruluk daha değerli

Düz metinde yazım hatası küçük bir lekedir. Kodda ise bir hata, derlenmeyen bir proje ya da kafa karıştıran bir hata mesajıdır ve onu bulmak satırı yazmaktan çok daha uzun sürebilir. Temiz ve istikrarlı yazmak, ardından hata avına çıkılan hız patlamalarından iyidir.

Bu yüzden ilerlemeni en hızlı koşunla değil, bir parçayı hatasız bitirme sıklığınla ölç. Semboller engel olmaktan çıktığında hız kendiliğinden gelir.